تاریخچه بورس ایران

بورس ایران برای اولین بار در سال ۱۳۱۵در ایران مطرح شد که هم کارشناسان داخلی و هم مستشاران خارجی آمدند و بررسی کردند . اما فعالیت آن ۲۱ سال بعد پس از این تاریخ یعنی در سال ۱۳۴۶ آغاز شد .

به هر حال بورس ایران و دنیا تبدیل به یک کانون بسیار مناسبی برای فعالیت اقتصادی و سودآوری شد و در حقیقت این بازار است که مزیت های مختلفی دارد ، هم برای کسانی که در این بازار سرمایه گذاری می کنند و سهم می خرند و هم برای کسانی که سهم خود را در این بازار می فروشند.

برای سهامداران شش مزیت قابل تعریف است که عبارتند از:

کسب سود ،امنیت و سرمایه گذاری ،برخورداری از حمایت های قانونی ،حفظ سرمایه در برابر تورم ،قابلیت تبدیل سریع سرمایه به پول نقد(نقد شوندگی)، امکان مشارکت سرمایه گذاران و سهامداران در تصمیم گیری ها و مدیریت شرکت هایی که سهم خود را در بازار می فروشند.

اما این مزیت ها برای صاحبان شرکت هایی یا برای شرکت هایی که  که سهم خود را در بازار عرضه می کنند ، مترتب است .

 

برای مثال شرکت ها می توانند از طریق فروش سهم خود در بازار امکان تأمین آسان و سریع منابع مالی را داشته باشند ،می توانند از معافیت های مالیاتی برخوردار شوند و می توانند با حضور در بورس ایران هم کسب شهرت کنند و هم اعتبار و اعتمادی را برای خود تعریف کنند . که این اعتماد عمومی به موفقیت های بعدی آنها کمک کند .

 

ریسک به عنوان یکی از مهمترین کانون های توجه ما و شناخت ما برای فعالیت در بورس ایران است .ریسک تفاوت بین پیش بینی و واقعیت است . اینکه ما موقع سرمایه گذاری پیش بینی و انتظاری از بازدهی سرمایه خود داریم.

در ادامه بخوایند :  اصطلاحات رایج در بورس

 

وقتی که سهمی را خریداری می کنیم ، انتظار داریم که سود دریافت کنیم و اگر این انتظار محقق شود ،تبعا ریسک ما به حداقل و گاهی اوقات به صفر می رسد .

اگر این پیش بینی محقق نشود تبعا برای سرمایه گذاری ریسکی وجود دارد که باید با آن آشنا باشیم . اما در کنار آن (ریسک)، شخصیت فرد و میزان ریسک پذیری فرد سرمایه گذار و سهام دار اهمیت دارد .

اینکه ما تا چه حد آماده هستیم که ریسک را بپذیریم و سرمایه خود را در بازار فعال کنیم و سهم بخریم اهمیت زیادی دارد . بنابراین شناخت ریسک اهمیت زیادی دارد.

 

ما ریسک را در یک منظر به دو بخش یا دو نوع تقسیم می کنیم :
۱-   ریسک اجتناب پذیر
۲- ریسک اجتناب ناپذیر

ریسک اجتناب پذیر،ریسک غیر سیستماتیک است و به عوامل درونی شرکت مربوط می شود و ریسک اجتناب ناپذیر،ریسک سیستماتیک است که به عوامل برونی شرکت مربوط می شود و عوامل درونی در آن نقشی ندارد.

 

اما از منظر دیگر ما ریسک را به انواع مختلف تقسیم می کنیم که عبارتند از :ریسک نرخ تورم ،ریسک نرخ ارز ، ریسک نرخ سود ، ریسک سیاسی ، ریسک تجاری ، ریسک مالی و ریسک نقد شوندگی است .

 

و همه این ریسک ها باید از طریق اطلاعات که در بورس به صورت شفاف ارائه می شود و در اختیار همگان قرار می گیرد ، شناسایی شود یعنی ما باید اطلاعات را تحلیل و ریسک ها را در آن شناسایی کنیم .

هر چه ریسک بالاتر و بیشتر باشد تبعا بازدهی یا سود بیشتری را نصیب سهامدار می کند که این افزایش بازدهی در نتیجه بالا رفتن ریسک به عبارتی پاداش ریسک تعریف می شود و به همین جهت افرادی که ریسک پذیری بالایی دارند،گاه پاداش خوبی برای ریسک پذیری خود در غالب سود بیشتر دریافت می کنند .

در ادامه بخوایند :  صندوق های سرمایه گذاری

 

چون ریسک از تفاوت بین پیش بینی و واقعیت نتیجه گیری می شود ، تبعا تحلیل و داشتن اطلاعات و شناخت می تواند کمک کند که این تفاوت و اختلاف را به گونه ای تنظیم کنید که ریسک کمتری بر دوش ما تحمیل شود و واقعیت به پیش بینی نزدیک تر باشد .

بنابراین گفتیم که اطلاعات یکی از باارزش ترین دارایی ها است که در اختیار سهامداران و سرمایه گذاران قرار می گیرد .اما این اطلاعات باید معتبر،قابل اتکا،جامع،به روز و مرتبط باشد . در غیر این صورت آن اطلاعات شاید کمکی به تصمیم گیری های ما نکند .

 

سوال : شرط اساسی برای اینکه شرکتی بتواند سهامش را در بورس عرضه کند،چیست؟

جواب : یکی از شروط اساسی برای عرضه سهام در بورس این است که ، شرکت سهامی عام باشد . شرکت سهامی عام شرکتی است که بخشی از سرمایه اش را از طریق فروش سهام به مردم تأمین می کند .